با سلام و خسته نباشيد خدمت همه دوستان اميدوارم سال 86 را با خوبي و بركت به پايان رسانيد
اما اين وبلاگ در دي ماه 86 شروع به فعاليت كرد عرصه كار ما به وسعت الان نبود هر چند الان هم درياچه اي هستيم كه قصد داريم به پيونديم به رودخانه اما شما هم بايد ما را ياري كنيد و به ياري شما سخت نيازمنديم براي لحظه لحظه به روز شدن
در حدود سه ماه فعاليت مداوم توانستيم به 500 ارسال برسيم هر چند كم است اما به نظر من عالي است

نویسنده: امير | ارسال در |

«شاهرخ خان» در پنجاه و هشتمين جشنواره فيلم برلين گفت: پروژه بعدي من، گرانترين پروژه تاريخ سينماي باليوود خواهد بود كه تهيه‌كنندگي آن را بعهده دارم.
به نقل از روزنامه هندوستان تايمز، «شاهرخ خان» در جلسه مطبوعاتي كه روز گذشته در جشنواره برلين برگزار شد گفت: تهيه كنندگي پروژه‌اي يك ميليارد روپيه‌اي (25 ميليون دلار) را به عهده دارم كه به احتمال زياد گران قيمت‌ترين فيلم تاريخ سينماي باليوود خواهد بود.
اين بازيگر باليوودي گفت: اين فيلم براي رده سني كودكان ساخته مي‌شود و در آن از جلوه‌هاي ويژه كامپيوتري نيز استفاده خواهد شد. به گزارش هندوستان تايمز، كارگرداني اين فيلم را كه هنوز نامي براي آن انتخاب نشده است، «آنوبهاو سينا» به عهده دارد.

«خان» در مصاحبه با سايت سينمايي ورايتي گفت: ما هشت يا نه ماه آينده را صرف جستجو و يافتن بهترين تكنيسين‌هاي دنيا خواهيم كرد تا از آنها براي ساخت بهترين فيلمي كه تاكنون در تاريخ سينماي باليوود ساخته شده‌ است، كمك بخواهيم.
وي گفت: ما مي‌خواهيم كه اين فيلم به زيبايي و خوبي فيلم‌هايي چون «مرد عنكبوتي» باش

نویسنده: امير | ارسال در |

با اینکه مهناز افشار به عنوان ستاره سینمای تجاری ایران شناخته می شود، اما گزیده کاری او در سال ۸۶ و پاسخ اش به «دعوت» ابراهیم حاتمی کیا نشان از علاقه به تغییر جایگاه او از ستاره صرف بودن به بازیگری تجربه گرا است.

افشار در این سال ها پول سازترین بازیگر زن سینمای ایران بوده و حضورش در فیلم ها، تا حدودی گیشه را گارانتی کرده است. او در چند سال اخیر در کنار حضور در فیلم های تجاری، منتظر تجربه فیلم ها و نقش های متفاوت نیز بوده است و بازی در فیلم هایی مانند سالاد فصل (فریدون جیرانی)، کارگران مشغول کارند (مانی حقیقی) یا چه کسی امیر را کشت (مهدی کرم پور) نشان از علاقه افشار به نوعی دیگر از سینما نیز دارد. «انعکاس» ساخته رضا کریمی بیستمین فیلم سینمایی کارنامه هنری مهناز افشار است. با اینکه این فیلم هم در زمره آثار بدنه سینمای ایران طبقه بندی می شود، اما اثری خوش ساخت و حرفه یی است که یک مهناز افشار متفاوت دارد. نقش افشار و حتی گریمش در «انعکاس» به هیچ کدام از فیلم های قبلی او شباهتی ندارد. بهتر است فیلم را اول ببینید تا قضاوت راحت تر شود.

● چرا امسال برعکس سال گذشته اینقدر کم کار بودید؟
بعد از فیلم «تسویه حساب» خانم میلانی، با خودم گفتم مهناز افشار، دیگر بس است. دیگر داری خیلی شلوغ می کنی. قبل از آن هم « محاکمه» و « رئیس» را کار کرده بودم. اتفاقاً در این دوره فیلمنامه هایی هم که می خواندم بعضی هایشان بد نبود اما تصمیم گرفتم کار نکنم تا اینکه فیلمنامه «انعکاس » به دستم رسید و بازی در آن را قبول کردم.

● آن موقع هم می خواستید بروید سر کار «کلاغ پر» و کمی طول کشید تا جواب نهایی را بدهید…
بله. همان اول که این فیلمنامه را خواندم داستانش جذبم کرد. احساس کردم سوژه خاص و بکری است که تا به حال در سینما نداشته ایم. اما به نظرم هنوز نپخته می آمد. البته دوستان هم لطف کردند، نشستند بازنویسی کردند و سرانجام به نتیجه رسیدیم که کار کنیم.

● نقش تان در بازنویسی تغییر کر د؟
نه، پایه داستان که تغییر نکرد و همان متفاوت بودن و خاص بودن سوژه را داشت. اما خب یکسری گره ها و منطق هایی که لازم بود در طول قصه باشد، گنجانده شد.

● کاراکتر نسیم به نظرتان چه ویژگی یی داشت ؟
فکر می کنم اولین قصه یی بود که من خواندم و دیدم که کلیت کار روی دوش کاراکتر زن فیلم است و بسیار جای کار دارد. امیدوارم از پس اش برآمده باشم. به هر حال قصه، انتخاب بازیگر، دفتری که قرار بود با آن کار کنیم و کارگردان فیلم همه برایم مهم بود و همه این عوامل دست به دست هم دادند که در این فیلم همکاری داشته باشم.

● درباره ویژگی خود کاراکتر نسیم نگفتید. . .
خیلی خاص بود. من در بیشتر کاراکترهایم یک دختر شوخ و اصولاً کاراکترم برون گرا است. اما نسیم خیلی درون گرا بود و بازی زیرپوستی داشت. حتی در فیلم کلام زیادی از طرف نسیم گفته نمی شود و بیشتر بازی اش در سکوت و اضطراب است. کلاً درون گرا بودن این کاراکتر خیلی من را جذب کرد.

● معصومیت کاراکتر هم خیلی خوب درآمده چون در آغاز فیلم هنوز تماشاگر نمی داند که نسیم خیانت کرده یا نه و این حس معصومیت همراه با شیطنت و دلشوره باید به تماشاگر همزمان منتقل شود.
دقیقاً. اصلاً دووجهی بودن این شخصیت جالب است. من همیشه معتقدم یک کار خاکستری بودنش مهم است نه اینکه مطلق سیاه یا سفید. این خاکستری بودن کمک می کند که تماشاگر تا انتهای فیلم برود و منتظر کشف جدیدی باشد. این ویژگی هم در کاراکتر نسیم و هم در کلیت داستان وجود داشت.

● گریم چقدر به نوع بازی شما کمک کرده بود؟ چون گریم تان خیلی متفاوت با گذشته است.
بسیار زیاد. من جزء بازیگرانی هستم که گریم و لباس روی بازی و حس درونی ام تاثیر می گذارد و خیلی خوشحالم که در دو فیلمی که کاراکتر خاص داشتم آقای مهرداد میرکیانی طراح گریم بود؛ یکی «سالاد فصل» و یکی هم این فیلم.

● با بقیه بازیگران چقدر راحت بودید؟ ظاهراً تا به حال با آنها کار نکرده بودید؟
خیر، تا به حال با این دو عزیز کار نکرده بودم. آقای کامبیز دیرباز بسیار پرانرژی و باانگیزه بودند. آقای گودرزی را هم که قبلاً تعدادی از کارهایشان را از تلویزیون و سینما دیده بودم، بسیار خوب ظاهر شدند. من هم خدا را شکر آدمی هستم که با کسی زیاد مشکل پیدا نمی کنم. همیشه سعی می کنم با بازیگر مقابل بده بستان کاری داشته باشم.

● فیلمنامه اولیه به نظر شما چه نقایصی داشت ؟
من اصولاً آدم رکی هستم و همه این را می دانند. به خاطر اینکه وقتی آدم رک باشد آدم ها تکلیف شان مشخص است. روزی که نسخه اولیه فیلمنامه را خواندم به نظرم اشکالاتی داشت. بعد جلسه یی با آقای حاجی میری و آقای دکتر کریمی (نویسنده فیلمنامه)، خانم موگویی، آقای دیرباز، آقای گودرزی و بقیه دوستان داشتیم، من نگرانی هایم را گفتم. من بیشتر نگرانی ام درباره آقای حاجی میری بود چون از قبل با آقای کریمی صحبت کرده بودیم و تکلیف روشن بود. وقتی با ایشان سر میز مذاکره نشستیم، دیدم که هدف شان این است که یک فیلم با دیدگاه منطقی و درست تولید کنند. سوژه فیلم جای تولید یک فیلم سوء استفاده گرا را داشت که خوشبختانه اینگونه نشد. آقای حاجی میری خیلی منعطف بودند و در طول کار هم به هر حال یکسری نظریات از طرف ایشان می آمد. حتی یک بار به ایشان اعتراض کردم که چرا حضور فیزیکی ندارید و اگر داشتید شاید انتقال ها راحت تر انجام می شد که خب ایشان گرفتار بودند و به هر دلیلی نمی توانستند بیایند. البته ایشان بعدها جوابی منطقی دادند و گفتند من اگر خودم کارگردان نبودم حتماً می آمدم. ایشان با دید کارگردانی شان ممکن بود ایراداتی به نحوه ساخت فیلم بگیرند و حرف شان منطقی بود چون این فیلم را قرار بود آقای کریمی بسازند. اما باز هم به عنوان بازیگر دوست داشتم آقای حاجی میری حضور فیزیکی می داشتند که چه بسا در نتیجه کار تاثیر بهتری می گذاشت.

● به نظر شما نقش نسیم در قصه اول چه چیزهایی کم داشت ؟
کمی خام بود که بعد پخته شد یعنی فهمیدیم نسیم چه پیش زمینه یی دارد. در مجموع شناسنامه نسیم مشخص شد. شناسنامه داشتن کاراکترها خیلی مهم است چون بازیگر آن می تواند راحت تر ایفای نقش کند. البته آن زمان فکر می کردم یکسری سکانس ها هم اضافی است ولی الان متوجه می شوم که چون قصه خیلی لب مرز حرکت می کند، وجود چنین سکانس هایی لازم است.

● برای درآوردن نقش چقدر آزادی عمل داشتید؟
برای اولین بار در این پروژه آزادی عملم کمتر بود. آن لحظه برایم سخت بود. وقتی با آقای کریمی صحبت می کردیم و نظرهای آقای حاجی میری هم به ما می رسید فکر می کردم چرا برای ایفای نقش آزاد نیستم. ولی الان که اینجا نشسته ام و صحبت می کنم فکر می کنم به خاطر متفاوت بودن قصه و لب مرز بودنش لازم بود کمی محتاط عمل کنیم.

● در پروژه های دیگر آزادی عمل بیشتری بهتان می دادند؟ مثلاً سر کار آقای کیمیایی ؟
البته. اصولاً کارگردان ها به بازیگر آزادی می دهند تا بازیگر از خلاقیتش هم استفاده کند. چون اگر بخواهی سفت بگیری اصلاً فیلم درنمی آید. چون به هر حال من به عنوان یک بازیگر ایده و نظر و فکر دارم و می روم می نشینم روی نقش کار می کنم. برایش شناسنامه درمی آورم و با آن همذات پنداری می کنم. من با آقای کیمیایی هم که کار کردم بسیار ایشان انعطاف داشتند و صحبت ها را قبول می کردند. الان هم که سر کار آقای حاتمی کیا هستم بسیار ایشان منعطف هستند و خیلی خوب حرف ها را گوش می دهند. تا الان که مشکلی نداشتم.

● یک ویژگی کار حاتمی کیا دورخوانی های قبل از کار است. چقدر به شما کمک می کند؟
بله. خیلی متفاوت است. ما دورخوانی فراوانی داریم. سر صحنه هم که می رویم اول تمرین می کنیم و همه چیز مشخص می شود و بعد فیلمبرداری آغاز می شود. این خواست خود ایشان است و به من مهناز افشار هم بسیار کمک می کند.

● «انعکاس» چه جایگاهی در کارنامه بازیگری شما دارد ؟ فکر می کنم بیستمین فیلم تان باشد.
بله. فکر می کنم کم کار نکرده ام. من دوازده، سیزده سال است که دارم در سینما کار می کنم. هیچ توقعی هم ندارم و در سینما سقفی نمی بینم. بدون هیچ ادا و غروری کار می کنم و سعی می کنم اطلاعات و دانشم را بیشتر کنم. ورزش می کنم، کتاب می خوانم و فیلم می ببینم. انتقادها را هم می پذیرم و نظرها را می شنوم. درباره «انعکاس» هم فکر می کنم نتیجه کار را مردم باید مشخص کنند. ما بازتابش را از مردم و منتقدانی که بدون غرض ورزی نظر می دهند باید بگیریم و آن وقت خواهیم فهمید که «انعکاس» چطور فیلمی است.

● اولین کارتان سریال «گمشده» بود که ظاهراً الان هم دارد دوباره پخش می شود؟
بله. مجموعه «گمشده» بود که البته الان پخش اش تمام شده.

● دهه ۷۰ دهه شروع کار و تثبیت شما بود با فیلم های «نگین»، «شور عشق» و «شیرهای جوان». در اوایل دهه ۸۰ به عنوان ستاره کاملاً جا افتادید و فیلم هایتان تا سال ۸۵ فروش خوبی کرد. فکر می کنم از سال ۸۶ کم کم دارید به سمت تجربه های متفاوت پیش می روید.
بعضی ها به من می گویند بازیگر تجاری ، اما به نظر من هیچ اشکالی ندارد که یک بازیگر فیلمی ارزشمند در کارنامه اش داشته باشد که باعث رونق سینمای ایران هم بشود. این یک حسن است و کسی نمی تواند ایراد بگیرد چون اگر سینما رونق نداشته باشد کسی فیلم نمی بیند تا بعدش فیلم های ارزشمند هم تولید شود. ولی این را قبول دارم که من بازیگر، اگر فیلم پرفروشی دارم باید حتماً فیلم باارزشی هم باشد و حرفی برای گفتن داشته باشد. خب به هر دلیلی آدم اشتباه هم می کند. اوایل کار هم ممکن است یکسری فیلم ها در کارنامه ام باشد که به دلیل کم تجربگی و اینکه می خواستم وارد سینما بشوم و تجربه کسب کنم بازی کرده ام. من در دبیرستان علوم تجربی خوانده ام و بعد ادامه تحصیل دادم و تدوین خواندم. یعنی الکی وارد سینما نشدم. با یک دیدگاه وارد شدم. بعد هم کلاس های بیان آقای سمندریان را رفتم. کتاب خواندم و فیلم دیدم و تمرین کردم. به هر حال هر فیلمی تجربه یی بود برای فیلم بعدی. ممکن است فیلم هایی در کارنامه من باشد که من از نتیجه اش اطلاع نداشتم و خوب درنیامده باشد آن هم به هزار دلیل. الان که فکر می کنم، می بینم هر انتخابی که کرده ام آن لحظه دلیلی برای خودش داشته و دوست داشته ام. تمام فیلم هایی که در کارنامه ام هست به خاطر وقت و انرژی که برایش گذاشتم برای من قابل احترام است چه بسا که ممکن است بعضی هایشان هم نتیجه خوبی نداشته باشند.
● از جایگاهتان در سینما راضی هستید؟
الان که از جایگاه خودم راضی نیستم. نه شعار است و نه ادا و اصول. ضمناً نمی دانم چرا یک عده با من مشکل دارند و دوست ندارند مهناز افشار ترقی کند…

● چه کسانی؟ از بین سینماگران یا مردم ؟
مردم که نه. بالاخره هر کسی را عده یی دوست دارند و عده یی نه. در خود سینما منظورم است. من فکر می کنم کارهای متفاوتی کرده ام. اگر «شور عشق» را بازی کردم یا «خاکستری» و «نگین»، همزمان «کارگران مشغول کارند » را هم دارم یا فیلم هایی مانند «چه کسی امیر را کشت ؟»، «آتش بس» یا «سالاد فصل». وقتی نگاه می کنم، می بینم که بیشتر کاراکترهایی که کار کرده ام متفاوت هستند و هیچ کدام یک مدل نیست. برخی کم لطفی ها آدم را سرد می کند. البته شاید هم تقصیر خودم باشد. ممکن است روند کاری ام را درست انجام نداده باشم. یک کار خوب انجام داده ام و بعدش یک کار ضعیف کرده ام و آدم ها مانده اند که بالاخره مهناز افشار تکلیفش چیست؟ می خواهد فیلم خوب بازی کند یا نه ؟ می توانم بگویم که خودم هم تقصیر داشته ام. اما به هر حال از انتخاب کارهایم خیلی ناراضی نیستم برای اینکه سعی کردم کاراکترهای متفاوتی را تجربه کنم و امیدوارم بتوانم کارهای بهتری انجام دهم.

● فکر می کنید چرا سایه «شور عشق» هنوز بالای سرتان هست و از بین نمی رود؟
علت دارد. برای اینکه «شور عشق» فیلمی بود که برای بار اول در سینمای ایران درباره یک دختر و پسر جوان ساخته شد و برای خیلی ها بت شد. این مضمون در آن زمان خیلی مهم بود اما شاید اگر الان ساخته شود، دیگر استقبالی از آن صورت نگیرد. این فیلم چون سکوی پرتابی برای من و آقای رادان بود خیلی ها ما را هنوز هم به این دو فیلم وصل می کنند. به نظر من در هر صنفی، هر کس یک استارت و یک سکوی پرتاب دارد و البته این نقطه استارت همیشه در پرونده اش هست. حالا یا می تواند خیلی قوی باشد یا خیلی ضعیف. به هر حال آدم ها بک گراندشان را نمی توانند پاک کنند. من هم خوشحالم که بک گراند بدی ندارم. «شور عشق» هم خیلی فیلم بدی نبوده. . .

● البته تنها زرشک سینمای ایران هم نصیب این فیلم شد…
بله و اتفاقاً من خیلی از این بابت خوشحالم. به نظرم فیلم دیده شد. چرا مراسم اعطای زرشک زرین فقط یک سال انجام شد و فقط هم به «شور عشق» داده شد و تمام؟

● سکوی پرتاب شما و بهرام رادان با هم بود. بهرام رادان عامدانه رفت به سمت تجربه گرایی و این باعث شد کارنامه قابل اعتنایی داشته باشد و دو سیمرغ هم بگیرد. اما با این وجود او دیگر جایگاه یک استار را در سینمای ایران ندارد. اما شما انتخاب هایتان طوری بوده یا پیشامد این بوده که جایگاهتان را به عنوان استار تثبیت کرده اید. فکر می کنید این عامدانه بوده یا اینکه شرایط شما را پیش برده؟
نمی دانم این حرفی که می زنم در این زمانه درست است یا نه. ممکن است به نظر عده یی خنده دار بیاید. اما من به شدت به سرنوشت اعتقاد دارم. البته در کنارش تلاش و تفکر و بینش درست را در نظر دارم. به هر حال درباره هر فیلمی فکر می کردم و تصمیم می گرفتم و انتخاب می کردم اما معتقدم که سرنوشت من این طور رقم خورده و دارم در مسیری هدایت شده در کائنات حرکت می کنم. خداوند من را در این مسیر گذاشته و بعد هم به مهناز افشار گفته که خب حالا خودت چقدر توان و دانش داری ؟

● خودتان کدام را بیشتر می پسندید؛ جایگاه یک استار یا یک بازیگر تجربه گرا با نقش های متفاوت؟
من هردویش را در کنار هم می پسندم.

● این ممکن هست ؟
بله. نمی خواهم بگویم این اتفاق برای من افتاده اما می خواهم بگویم سعی کردم فیلم هایی را بازی کنم که مردم دوست داشته باشند و از آن استقبال کنند و در عین حال آدم های اهل فکر بدون غرض ورزی از آن تعریف کنند. برای من ارزشمند است که یک کارگردان یا نویسنده یا خبرنگار و آدم هایی که اهل فکر هستند بگویند خانم افشار فلان کارتان چقدر خوب بود. پس یعنی من آن مسیر را هم تجربه کرده ام.

● فکر می کنید مهناز افشار وقتی می رود در فیلم هایی مثل «چه کسی امیر را کشت» یا «کارگران مشغول کارند» بازی می کند، به خاطر قابلیت های بازیگری اش است یا به خاطر استار بودن او را انتخاب می کنند تا فیلم بیشتر دیده شود؟
در مورد فیلم «کارگران مشغول کارند» آقای مانی حقیقی به من گفتند وقتی بازی من در «سالاد فصل» را دیدند، خوش شان آمد و خواستند من در فیلم شان حضور داشته باشم. در مورد «سالاد فصل» هم من قبلش فیلم خیلی شاخصی نداشتم و اگر توجه خاص آقای جیرانی و حتی اصرارهای آقای شریفی نیا نبود این اتفاق نمی افتاد. جا دارد که از هر دویشان تشکر کنم.

● در این چند سال دو، سه نقش دو بازی کردید که خوب اما خطرناک بود…
بله بسیار خطرناک بود و می توانست من را کاملاً به گوشه یی پرتاب کند. اما خوشبختانه نتیجه این کارها خوب از آب درآمد.

● چطور شد که برای «سالاد فصل» انتخاب شدید؟
در فیلم «خاکستری» آقای جیرانی را در اتاق تدوین می دیدم. همیشه سبک آقای جیرانی را دوست داشتم و البته الان هم دوست دارم. گفتم بالاخره اتفاق به وقتش خواهد افتاد. گذشت و آقای شریفی نیا گفتند آقای جیرانی می خواهند فیلم بسازند و من رفتم و قسمت شد که بازی کنم. وقتی فیلم تمام شد آقای جیرانی گفتند خیلی خوب بودی و شاید من باید این نقش را گسترش می دادم.

● بازی در «چه کسی امیر را کشت» چگونه پیش آمد؟
یادم است که از طرف آقای کرم پور فیلمنامه یی به من رسید که بخوانم. دیدم خیلی کار نویی است، عوامل و بازیگران خیلی خوبی هم دارد. البته برای بازی در این فیلم واقعاً خیلی ترس داشتم چون فکر می کردم مهناز افشار میان این همه بازیگر پیشکسوت و بزرگ چه می خواهد بکند؟ ولی بعد دیدم چه محک خوبی است. آدم به خودش می گوید سعی کن کم نیاری و خیلی خوب باشی. هیچ وقت لطف آقای شکیبایی را یادم نمی رود که من را دیدند و گفتند وقتی سالاد فصل را دیدم، متوجه شدم از نوک پا تا نوک موهایت بازی می کنی. اصلاً باور نمی کردم آقای شکیبایی این حرف را به من بزند. چقدر خالص و چقدر بی عقده و بزرگوار. این حرف را حتی اگر ایشان فقط برای خوشحال کردن من گفته باشد به من انرژی می دهد و برای من خیلی ارزشمند است. یکسری دوستان در سینما به من کم لطفی کردند اما خدا را شکر دوستانی هم داشتم که به من کمک کردند در سینما بمانم. فیلمنامه «چه کسی امیر را کشت؟» را که خواندم، آقای شکیبایی هم آنجا بودند و دوست داشتم باز هم با ایشان کار کنم. البته با هم بازی نداشتیم ولی نقش عجیب و متفاوتی بود. من همیشه دوست دارم نقش های متفاوت و عجیب و غریب بازی کنم. مثلاً آرزویم این است که نقش آنتونی کویین در گوژپشت نتردام را بازی کنم.

● خب اینکه هیچ وقت امکان پذیر نخواهد بود…
عیب ندارد. نقش زنش را که می توانم بازی کنم، (می خندد) متاسفانه در سینمای ایران یا باید نقش دیوانه یا معتاد را بازی کنی تا دیده شوی. هیچ وقت نقش های رئال دیده نمی شوند، در صورتی که در سینمای جهان نقش های رئال جایگاه ویژه یی دارند.

● خیلی از بازیگران به خصوص خانم ها به سمت تجربه های دیگری در سینما مانند کارگردانی رفته اند. شما چنین قصدی ندارید؟
فعلاً قصد کارگردان شدن ندارم. ورود به هر رشته یی تخصص و تجربه می خواهد اما چون قبل از بازیگری تدوین خوانده ام و کارهای فنی را هم دوست دارم، شاید یک روز با اجازه استادان به سمت فیلمبرداری بروم یا با اجازه تهیه کنندگان، تهیه کننده شوم. البته یک قصه کوتاه هم دارم که بدم نمی آید آن را بسازم. این قصه از باورهای خودم ناشی شده و شاید محک خوبی برایم باشد.

نویسنده: امير | ارسال در |

1-اوایل سال 74 تب خرید تلفن همراه در میان فوتبالیست ها به اوج او رسید. آن زمان میانگین قرارداد فوتبالیست ها با باشگاه شان سه میلیون تومان بود و بعضی از آنها مبلغی بالاتر از تمام دریافتی شان را صرف خرید موبایل کردند.
2- صمد مرفاوی سال 85 متوجه ضعف چشم هایش شد ولی چون سرمربی استقلال بود از گذاشتن عینک روی چشم هایش خوداری کرد. در فصل جدید وقتی ناصر حجازی سر مربی استقلال شد و مرفاوی هم دستیار او را پذیرفت، آقا صمد عینک خود را رو کرد.
3- محمد مایلی کهن سر مربی تیم ملی در آستانه بازی های جام ملت های آسیا (1996 میلادی)، رضا شاهرودی را به دلیل کوتاه نکردن موهایش خط زد تا نشان بدهد یک مربی کاملا منضبط است و به هیچ بازیکنی باج نمی دهد.
4- محمد خاکپور مدافع سابق تیم ملی با حضور در کنسرت یکی از خواننده های زن خارج از کشور، در محافل خصوصی ورزش بسیار بحث برانگیز شد. می گویند تماشای فیلمی که یک لحظه خاکپور را در این کنسرت نشان می دهد، برای بازگشت خاکپور به فوتبال ایران ، موانع زیادی ایجاد کرد.
5- علی دایی چهره بلند آوازه فوتبال ایران و آسیا معمولا سه ، چهار میلیون تومان چک مسافرتی همراه خود دارد تا اگر در کوچه و خیابان با مشکل خاصی روبه رو شد دستش خالی نباشد.
6- نادر دست نشان و فرهاد کاظمی سر مربیان کنونی تیم هی پگاه و مس کرمان از حدود ده سال پیش به شدت با یکدیگر اختلاف پیدا کردند و تمام اهالی فوتبال از درگیریهای لفظی این دو آگاهی دارند. به همین دلیل هر وقت تیم یکی از آنها بر تیم دیگری پیروز می شود ، دست نشان یا کاظمی خوشحالی بیش از اندازه ای از خود نشان می دهند.
7- خداداد عزیزی اولین لژیونر جنجالی فوتبال ایران بود که هنگام عضویت در تیم کلن آلمان، با مدیر برنامه اش (ابراهیم طالبی )دچار اختلاف شدیدی شد و حتی در نشریات آلمانی هم علیه او مصاحبه کرد و گفت : " طالبی یک سبزی فروش است ، نه مدیر برنامه !"
8- حمید علیدوستی (پدر ترانه علیدوستی)که یکی از بهترین مهاجمان تاریخ فوتبال ایران است در دهه 60 به اتهام آن که نوازنده ویولن است ،مدت زیادی از همراهی تیم ملی کشورمان محروم شد. آن زمان سختگیری نسبت به موسیقی در کشورمان به اوج رسیده بود.
9- علی کریمی تلاش زیادی به خرج داد تا برادرش فرشید یکی از سه دروازه بانان تیم ملی در رقابتهای جام جهانی 2002 باشد اما برانکو زیر بار نرفت و شاید به همین دلیل بود که علی کریمی در رقابتهای جام جهانی انگیزه چندانی از خود بروز نداد.
10- یکی از بازیکنان سر شناس استقلال چند سال پیش برای پدرش یک تاکسی خرید ،اما از آنجایی که پدرش در برخورد با مسافران ، به نام او اشاره می کرد فوتبالیست مطرح تاکسی را فروخت تا به قول خودش بی آبرو نشود.
11- مهدی واعظی دروازه بان فعلی پرسپولیس ، تا سال 73 به صورت حرفه ای در رشته هند بال هم حضور داشت و جالب اینکه حتی به تیم ملی هند بال هم دعدت شد ! واعظی البته در رشته هند بال به عنوان یک دروازه بان بازی نمی کرد. در نهایت او تصمیم گرفت فوتبال را برای ادامه ورزش حرفه ای ، به هند بال ترجیح دهد.
12-محمد رضا احمدزاده سرمربی این روزهای ملوان ، زمانی مهاجم این تیم بود . احمدزاده دهه 60 طی بازی نماینده تیم مالدیو مقابل ملوان در جام باشگاه های آسیا که با حساب 12 بر صفر به سود تیم انزلی چی به پایان رسید ، به تنهایی 9 گل به ثمر رساند . به این ترتیب او رکورد گلزنی در یک مسابقه رسمی را را با به ثمر رساندن 9 گل در تاریخ فوتبال جهان به نام خود ثبت کرد.
13- عادل فردوسی پور گر چه گزارشگر برنامه ساز خوبی است اما خودش استعداد چندانی برای بازی کردن ندارد . او حتي در مسابقه هاي داخل سالن هم با مشكل آمادگي جسماني مواجه مي شود و دوستان صميمي اش هم حاضر نمي شود او را در تيم خود جاي دهند.
14- محمود فكري كاپيتان سابق استقلال يكي از بازيكناني بود كه بارها و بارها از رفتن به خدمت سربازي فرار كرد و در نهايت در آستانه يكي از مسابقه هاي حساس استقلال دستگير شد و چاره اي جز رفتن به دوران آموزشي و بعد هم حضور در تيم نظامي فجر سپاسي شيراز پيدا نكرد.
15- پرويز مظلومي گرچه مربي با اخلاقي است اما وقتي عصباني مي شود ، كاملاً كنترل خود را از دست مي دهد ! او زماني در تيم فجر سپاسي دستيار منصور پور حيدري بود و در تمرينات اين تيم ، علي سامره و داوود سيد عباسي را به شدت كتك زد . البته اين دو بازيكن چون مظلومي را قلباً دوست داشتند ،هيچ عكس العمل خاصي نشان ندادند.
16- باشگاه ذوب آهن اصفهان در اواسط دهه 70 براي آن كه اين تيم به ليگ دسته اول صعود كند و از حمايت تماشاگرانش در تمام مسابقه ها برخوردار باشد ، آنها را بدون دريافت هزينه و با هواپيماي اختصاصي به ديگر شهرها مي برد.
17- امير قلعه نوعي و مجتبي محرمي زماني كه در تيم شاهين بازي مي كردند ، از رفقاي صميمي بودند،‌اما وقتي به استقلال و پرسپوليس پيوستند ، در مسابقه سال 73 اين دو تيم ، بد جوري با يكديگر دعوا كردند و هر چه از دهانشان در آمد ، نثار هم كردند.
18-باشگاه استقلال در اوايل دهه 70 با مشكلات انبوه مالي مواجه بود تا آنجا كه در دفتر اين باشگاه حتي يك ويترين هم وجود نداشت تا جام جهاني قهرماني آسيا به عنوان يكي از افتخارات اين باشگاه در آن نگهداري شود ! يك بار افراد ناشناسي قصد ربودن اين جام را از روي ميز رئيس باشگاه داشتند كه خوشبختانه به خير گذشت .
19- محمد پنجعلي جز اولين فوتباليست هايي بود كه براي راه اندازي يك دفتر بيمه و همين طور نمايندگي يك شركت خارجي كه كارش توليد محصولات خانگي بود ، توانست طعم خوش پولدار شدن را تجربه كند.
20- مسئول پادگاني كه فرزاد مجيدي در آن دوران سربازي را پشت سر گذاشت ، يك پرسپوليسي تمام عيار بود و وقتي فهميد فرزاد برادر فرهاد است ، او را بد جوري تحت فشار برادرگذاشت! فرزاد آن زمان عضو تیم بهمن بود.
21- پژمان نوری سال 80 با پیوستن به تیم پگاه گیلان ، رکورد دستمزد بازیکنان شاغل در فوتبال ایران را شکست . پژمان آن زمان هم از استقلال پیشنهاد داشت و هم پرسپولیس ، اما مدیر عامل پگاه با دریافت بودجه اضافه از مدیریت این کارخانه ،پژمان را جذب کرد. رقم قرارداد نوری هنوز هم با گذشت شش سال " لو " نرفته است.
22- بهمن که حدود هفت سال در سطح اول فوتبال ایران حضور داشت ، یک باشگاه خصوصی بود که توسط بهمن مداح ،نماینده انحصاری کمپانی اپل اداره می شد . وقتی بر اساس مقررات ، ورود خودروهای خارجی به داخل کشور ممنع شد ، مداح چارهای جز واگذاری امتیاز تیمش پیدا نکرد . پیکان باشگاهی بودکه امتیاز حضور بهمن در لیگ را از بهمن مداح خرید.
23- دخالت های بی مورد پدر یکی از دروازهبانان جوان فوتبال ایران ، عمده ترین دلیلی بود که باعث شد این دروازه بان با استعداد خیلی زود از صحنه اول فوتبال ایران حذف شود.
24- علی انصاریان از اقوام نزدیک حجت السلام انصاران ، خطیب صمیمی و با سواد مذهبی است ، اما هیچ کدام از این دو نسبت با یکدیگر را اعلام نکرده اند!
25-محمد نوری بر اساس شرایط خانوادگی اش جزو اولین فوتبالیست هایی بود که فرایض دینی را به طور کامل به جا می آورد . او حتی در سیزده سالگی اش هم از نماز خواندن سر وقت غافل نمی شد.
26- علیرضا منصوریان به واسطه یکی از دوستان مطبوعاتی اش با سعید شهروز خواننده پاپ آشنا شد و با تئجه ویژه به او و گرفتن عکس های دو نفر، یکی از مهمترین عواملی بود که باعث شد سعید شهروز به اهالی ورزش ایران معرفی شود.
27-تا اواسط دهه 70 شغل اصلی علی پروین برای کسب درآمد ، اداره نمایشگاه اتومبیل سورتمه در میدان هفتم تیر بود و او اصلاً چشمی به درآمد های ورزشی نداشت ، اما وقتی فوتبال حرفه ای شد ، پروین هم قید کسب و کار غیرورزشی را زد.
28- رضا عنایتی قبل از آن که به یک فوتبالیست طراز اول تبدیل شود در مشهد کارگر یکی از کارخانجات مطرح این شهر بود. عنایتی هرگز از بیان ماجراهای زندگی اش طفره نمی رود.
29-سعید لطفی بازیکن استقلال که اصالت کرمانشاهی دارد ، یکی از پرخورترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران به حساب می آید که توانایی هایش در خوردن و آشامیدن ، همه را غافلگیر کرده است.
30- اصغر حاجیلو وقتی فوتبال را کنار گذاشت . قصد داشت به عنوان مربی به فعالیت خود در حیطه ورزش ادامه دهد. او در اولین آزمون ، به عنوان دستیار ناصر حجازی در کادر فنی استقلال فعالیت خود را آغاز کرد اما نتوانست در این عرصه موفق باشد و حالا بیشتر به این فکر می کند که یک سرپرست خوب باشد!
31-هاشم حیدری دو سال پیش با زدن گل به تیم شموشک نوشهر ، لقب مسن ترین گلزن لیگ برتر را به نام خود ثبت کرد . مهاجم کهنه کار راه آهن در 39 سالگی موفق به گلزنی شد.
32- مربیان خارجی تیم های ایرانی سال های سال اجازه نداشتند با زدن کروات ، روی نیمکت تیم های کشورمان بنشینند ، اما این قاعده با حضور انبوه مربیان اهل کرواسی و مساعدت یکی از فدراسیون های قبلی شکسته شد.
33-مهدی تارتار کاپیتان فعلی راه آهن اوایل دهه هفتاد قرراردادی ده ساله با باشگاه پاس امضا کرد و رکورد زمانی قرارداد در تاریخ فوتبال ایران و شاید هم فوتبال جهان را شکست . البته تارتار چند سال بعد با پرداخت خسارت این قرارداد را فسخ کرد.
34- بهزاد غلامپور دروازه بان سال های دور استقلال و تیم ملی ، حتی در زمان اوج خود هم کارمند ایران خودرو بود و مسئولیت اداره دفتر رئیس ایران خودرو را بر عهده داشت.
35- یکی از داوران بر جسته فوتبال ایران به دلیل آن که روابط مالی اش با یکی از باشگاه های پولدارایران لو رفت ، از سوی رئیس فدراسیون فوتبال ممنوع الفعالیت شد. داوران دیگر را هم به مسایل مالی آلوده کند، وقتی دادکان از صحنه فوتبال کناررفت ، به صحنه قضاوت بازگشت.
36- کامران احمد پور برادر ناصر احمدپور ، به خاطر همکاری با برادرش ، امتیاز روزنامه نود را دریافت کرد ، اما بعد از چند ماه به شدت با برادر بزرگش دچار اختلاف شد و حالا خودش این روزنامه را منتشر می کند!
37- علیرضا واحدی نیکبخت از جمله فوتبالیست هایی است که به تغییر پیاپی اتومبیل های خود عادت دارد و همیشه از این که ماشین های آخرین سیستم داشته باشد ، استقبال می کند!
38- سیروس دین محمدی بعد از علی دایی، دومین فوتبالیست پولدار شهرستانی مقیم تهران محسوب می شود . دین محمدی در چند پاساژ مطرح تهران ، چندین مغازه دارد که مبلغ سر قفلی آنها فوق العاده رویایی است.
39- حسین بادامکی ، بازیکن مشهدی پرسپولیس ، براثر کوچک حسن بادامکی ، هافبک سابق ابومسلم مشهد است . تماشاگران قدیمی فوتبال مشهد اعتقاد دارند حسن از حسین بهتر و موثرتر بازی می کرد ، اما چون شانس نداشت ، نتوانست در سطح اول فوتبال ایران مطرح شود.
40-مصطفی عمادی بازیکن سابق بانک تجارت اولین بازیکنی بود که به دلیل ضعف بینایی اش ، از حدود پانزده سال پیش با لنز طبی به میدان می رفت

نویسنده: امير | ارسال در |

1- در دهه 60 حركت ناجوانمردانه‏اى آغاز شد كه طى آن بسيارى از فوتباليست‏هاى مطرح تيم ملى به دام اعتياد كشيده شدند. يكى از راديوهاى فارسى زبان همان سال‏ها اين واقعيت را افشا كرد كه اين حركت از كشورهاى خارجى ريشه مى‏گيرد و هدف طراحان آن، عدم موفقيت ورزش ايران است.
2- فرهاد مجيدى سال 76 براى عضويت در تيم استقلال، قرارداد دو ساله بست و با گرفتن 16 ميليون تومان، ركورد مبلغ قرارداد در تاريخ اين باشگاه را شكست. با گذشت حدود ده سال حالا ميزان قرارداد فوتباليست‏ها آنقدر افزايش پيدا كرده كه بازيكنان درجه دو به طور ميانگين بيشتر از 16 ميليون تومان درآمد ماهانه دارند!
3- گفته مى‏شود سن و سال یکی از بازیکنان فوتبال خيلى بيشتر از 34 سال است و زمانى كه در تيم تراكتورسازى تبريز عضويت داشت، شناسنامه‏اش را دستكارى كرد!
4- رحمان رضايى ورزش حرفه‏اى را با حضور در رشته دووميدانى آغاز كرد اما سپس به فوتبال كشيده شد. ناصر حجازى سرمربى وقت تيم ذوب‏آهن يكى از كسانى بود كه اعتقاد داشت رحمان مى‏تواند فوتباليست بزرگى شود و همين طور هم شد.
5- بسيارى از كارشناسان برنامه‏هاى تلويزيونى، مشاوران باشگاه‏هاى شهرستانى هستند و حقوق بالايى هم مى‏گيرند. البته آنها اجازه ندارند به كارشناسى بازى تيم‏هايى كه مشاور آنها هستند، بپردازند!
6- كورش مرادى دروازه‏بان تيم پيكان زمانى نه‏چندان دور يكى از كاركنان روزنامه صبح ورزش بود.
7- ناصر حجازى مى‏توانست اولين لژيونر تاريخ فوتبال ايران باشد. او پس از انقلاب به انگليس رفت اما نتوانست در آزمون ورودى تيم منچستريونايتد نظر مربيان اين باشگاه پرآوازه را جلب كند.
8- محمدحسن انصارى‏فر از جمله چهره‏هايى است كه در فوتبال، سوابق زيادى در پست‏هاى مختلف دارد: اين فوتباليست قديمى پرسپوليس و تيم ملى، مدتى سرمربى تيم راه‏آهن بود، بعد سرمربى تيم ملى فوتسال شد، سپس حضور در سمت مديرعامل باشگاه پرسپوليس را هم تجربه كرد تا يك چهره كاملاً «فوتبالى» جلوه كند.
9- محمد نصرتى جزو خوش‏صداترين بازيكنان فوتبال ايران است. البته نام او را هم بايد در رديف خواننده‏هاى تقليدى قرار داد چون محمد به شدت سعى مى‏كند در خواندن اداى عليرضا افتخارى را خصوصاً در قطعه معروف «نيلوفرانه» دربياورد!
10- ميثم منيعى در سال 76 كم‏سن و سال‏ترين بازيكن تيم ملى نوجوانان ايران بود و از همان زمان مشخص بود فوتباليست بزرگى خواهد شد. جالب است بدانيد پدر ميثم، مديريت يكى از بهترين مزون‏هاى لباس عروس در تهران را برعهده دارد.
11- در آستانه جام جهانى 98 فرانسه، حميد استيلى و محمد خاكپور دو بازيكن ملى‏پوش فوتبال ايران، مهمترين عامل بركنارى ايويچ بودند. آنها كه مردان باتجربه تيم ملى بودند، جلال طالبى را به شدت مورد حمايت قرار دادند. جلال طالبى چند سال پيش از اين در باشگاه سنگاپورى گيلانگ، مربى استيلى و خاكپور بود و با اين دو بازيكن روابط دوستانه‏اى داشت. حضور او، بازى كردن استيلى و خاكپور را در تركيب اصلى تيم ملى تضمين مى‏كرد، پس...
12- نام شناسنامه‏اى فرزاد آشوبى هافبك پرسپوليس، غلامعباس است.
13- ابرار ورزشى كه سال 1373 منتشر شد، اولين روزنامه ورزشى خاورميانه بود كه تيراژ فراوانى هم به دست آورد، اما سپس خبر ورزشى رقابت با اين روزنامه را آغاز كرد.
14- واسيلى گوجا سرمربى تراكتورسازى اولين مربى خارجى فوتبال ايران در سال‏هاى پس از انقلاب بود. اين مربى رومانيايى با مسؤولان عالى‏رتبه كارخانه تراكتورسازى قرارداد بست و وارد تبريز شد و نتايج خوبى هم به دست آورد.
15- يكى از برادران رسول خطيبى، شهيد شده است. برادر ديگر او (حسين) هم يكى از گلزنان دهه 70 فوتبال ايران است كه در حال حاضر مربيگرى مى‏كند.
16- ماركار آقاجانيان تنها فوتباليست اقليت كشورمان است كه موفق شد در زمان سرمربيگرى محمد مايلى‏كهن، بازوبند كاپيتانى تيم ملى فوتبال ايران را از آن خود كند.
17- در حال حاضر محمود ياورى مسن‏ترين مربى فوتبال ايران است. او متولد سال 1319 است و زمانى هم سرمربيگرى تيم ملى را برعهده داشت. جالب است بدانيد ياورى در شش مسابقه، سرمربيگرى تيم ملى را برعهده داشت و در هر شش مسابقه هم صاحب پيروزى شد ضمن اين كه هيچ كدام از ملى‏پوشان فوتبال كشورمان در اين شش مسابقه كارت‏هاى زرد و قرمز هم نگرفتند.
18- عادل فردوسى‏پور پيش از حضور در تلويزيون، به عنوان مترجم انگليسى در روزنامه ابرار ورزشى حضور داشت و توسط سردبير همين روزنامه به مديران گروه ورزش صدا و سيما معرفى شد. او ابتدا قرار بود آمار مسابقه‏هاى مختلف را تهيه كند و در اختيار گزارشگر بگذارد، اما ظرف مدت كوتاهى خودش را مطرح كرد و در سال 78 برنامه پرطرفدار «90» را نيز راه انداخت.
19- بيژن طاهرى بازيكن سابق استقلال و تيم ملى، در دهه 60 براى ادامه فوتبال به بنگلادش رفت و به عضويت تيم محمدان درآمد. جالب است بدانيد او بارها و بارها به صورت تلفنى به قتل تهديد شد! تهديدكنندگان او را به وطن‏فروشى متهم مى‏كردند! يعنى بيست سال پيش همان بازيكنانى كه امروز لژيونر هستند و احترامشان بر همه واجب است، «وطن‏فروش» تلقى مى‏شدند!
20- محمود فكرى از جمله بازيكنانى است كه سن خود را در شناسنامه‏اش تغيير داده. او متولد سال 48 است اما چند سالى است با شناسنامه‏اى كه در آن سال تولدش 54 قيد شده، مشغول بازى است.
21- اغلب ستاره‏هاى خوش‏تيپ فوتبال ايران نسبت به همسران خود، از سن و سال كمترى برخوردارند.
22- احمدرضا عابدزاده اواسط دهه 70 به تعدادى از خبرنگاران كه خواستار مصاحبه با او بودند، پيشنهاد دريافت پول را داد و گفت: «در ازاى گرفتن دستمزد، با شما مصاحبه مى‏كنم!» بيان اين مسأله باعث شد تعدادى از روزنامه‏نگاران كه البته نويسنده‏هاى توانايى هم نبودند، مطالبى را عليه اين دروازه‏بان پرسابقه مطرح كنند.
23- مهدى مهدوى‏كيا وقتى در فوتبال آلمان جا افتاد و به درآمد بالايى رسيد، آنقدر قدرشناس بود كه در يكى از سفرهايش به تهران، براى يكى از مربيان قديمى خود يك خانه خريد. مهدى از مربى‏اش خواست اين «راز» را هرگز فاش نكند اما اين مربى معمولاً در محافل خصوصى از اين حركت پهلوانانه مهدى ياد مى‏كند.
24- امير قلعه‏نوعى از ابتداى مطرح شدنش در ميدان فوتبال، قدرت رهبرى و مديريت عجيبى داشت. جالب است بدانيد او در دهه 60 زمانى كه در عضويت تيم شاهين بود، از جوان‏ترين بازيكنان اين تيم محسوب مى‏شد اما با اين وجود كاپيتان تيم بود.
25- دو سال پيش يكى از سرمربيان موفق تيم‏هاى ليگ برترى، به خاطر آن كه مسؤولان باشگاهش متوجه شدند او از بازيكنان تيمش بابت قراردادهايشان «پورسانت» گرفته، از كار بركنار شد. جالب است بدانيد علت بركنارى او قرار بود به صورت يك «راز» باقى بماند و به همين دليل جناب سرمربى هم نسبت به اخراجش عكس‏العمل منفى نشان نداد.
26- نيما نكيسا بهترين دوران فوتبالش را به خاطر كركرى‏خوانى و اختلاف با احمدرضا عابدزاده از دست داد. عابدزاده و نكيسا زمانى در تيم پرسپوليس همبازى بودند و عابدزاده با وجود مصدوميت، براى آن كه فرصتى براى حضور نيما ايجاد نشود، يك سال و نيم در تمام بازى‏هاى سخت و آسان پرسپوليس درون دروازه اين تيم ايستاد.
27- حامد كاويانپور كه پدرش را سال‏ها پيش از دست داد، جزو جوان‏ترين فوتباليست‏هايى است كه پاى سفره عقد نشست و زندگى مشتركش را آغاز كرد. حامد كه هنوز 30 ساله نشده، حدود ده سال پيش ازدواج كرد و داراى دو فرزند هم هست.
28- وحيد شمسايى بهترين گلزن تاريخ فوتسال جهان، حدود هشت سال پيش با مشكل شديد اضافه وزن روبه‏رو بود و كمتر كسى تصور مى‏كرد او حتى بتواند با بچه محل‏هايش نيز در كوچه و خيابان بازى كند! وحيد كه حدود 100 كيلو وزن داشت، تصميم گرفت از وزن خود بكاهد و حدود چند ماه بعد در اوج آمادگى جسمانى به فوتسال آمد و تا كسب ركورد جهانى پيش رفت.
29- عليرضا منصوريان سال 76 وقتى همراه با تيم ملى فوتبال عازم سوريه بود، پدرش را نيز براى زيارت همراه خود برد. او در اين سفر موافقت پدرش را براى ازدواج جلب كرد.
30- پيروز قربانى مدافع استقلال درست همان روزهايى كه در اين تيم تازه مطرح شده بود، مادرش را از دست داد و دچار ناراحتى روحى شديدى شد، اما با اراده بالايش هرگز اجازه نداد بازيكن ديگرى جايگاهش را بگيرد.
31- وحيد طالب‏لو سال 77 عضو تيم فوتبال نوجوانان پاس بود و جالب است بدانيد مربيان اين تيم حتى يك دقيقه هم از اين دروازه‏بان استفاده نكردند. وحيد با وجود تمام شايستگى‏هايش هرگز به اين مسأله اعتراض نكرد و هنوز هم به آن مربيان احترام مى‏گذارد.
32- دروازه‏بانى كه يك بار با تيم ملى به جام جهانى رفت، پس از دورى از يك تيم پرطرفدار مدتى به سمت اعتياد رفت اما توانست با ترك اعتياد، دوباره به فوتبال بازگردد.
33- يحيى گل‏محمدى چند سالى به علت يك بيمارى ناشناخته كه تعدادى از پزشكان آن را تب مالت مى‏دانستند، از سطح اول فوتبال ايران دور شد و بسيارى از دوستانش به او پيشنهاد كردند فوتبال را كنار بگذارد، اما يحيى دست از مبارزه برنداشت و از تيم فولاد به پرسپوليس و سپس تيم ملى رسيد و حتى در جام جهانى هم گل زد.
34- فيروز كريمى آخرين مردى بود كه توانست يك تيم ايرانى را در رقابت‏هاى باشگاهى آسيا به مقام قهرمانى برساند. او بعد از آن كه در رقابت‏هاى سال 1992 با تيم پاس قهرمان شد، ادعا كرد: «ديگر هيچ كدام از تيم‏هاى باشگاهى ايران نخواهند توانست اين مقام را تكرار كنند» و جالب است كه طى 15 سال گذشته اين ادعاى فيروزخان اثبات شده است!
35- يدا... اكبرى با همسرش عهد كرده كه هرگاه در ديدارهاى پخش مستقيم گلزنى كند، به سمت دوربين‏هاى تلويزيونى برود و با تكان دادن دست‏هايش، به او ابراز محبت كند.
36- فرزند يكى از مربيان سرشناس فوتبال ايران كه زمانى خودش هم در سطح بالا فوتبال بازى مى‏كرد، سال گذشته همسرش را طلاق داد.
37- لوكا بوناچيچ سرمربى كروات سپاهان، در امور خيريه يك چهره مطرح است. او علاوه بر فعاليت‏هاى انسان‏دوستانه‏اى كه در كشورش دارد، اخيراً سرپرستى پنج كودك اصفهانى را هم برعهده گرفته است.
38- يكى از لژيونرهاى هافبك فوتبال ايران چند سال پيش به اتهام سرقت يك عطر از فروشگاهى در آلمان توسط پليس دستگير شد. البته اين لژيونر در تيم‏هاى آلمانى بازى نمى‏كند و براى برگزارى اردوى تداركاتى با تيم آن روزهايش به آلمان رفته بود.
39- نام شناسنامه‏اى افشين پيروانى «محمدعلى» است. نام افشين را برادر بزرگ او (غلام) برايش انتخاب كرده است.
40- آندرانيك تيموريان هافبك تيم ملى و بولتون انگليس، برادر سرژيك تيموريان فوتباليست دهه 70 استقلال است. سرژيك به دليل مصدوميت نتوانست به پيشرفت در فوتبال ادامه دهد، اما برادرش با بدشانسى مواجه نشد.

نویسنده: امير | ارسال در |

روزهای پايانی سال ميلادی، همواره برای هواداران موسيقی فرصتی است تا با کاویدن بهترين های مجلات و منتقدهای گوناگون، آلبوم های سال را مرور کنند و در لا به لای اين فهرست ها، آثاری که احيانا از زير چشمشان رد شده را کشف کنند.

در ميان فهرست بهترین هایی که هر سال منتشر می شوند، يکی از معتبرترين ها به مجله معتبر «روليگ استون - RollingStone» اختصاص دارد. منتقدان اين نشريه با نگاهی به آنچه در سال گذشته منتشر شده، پنجاه آلبوم را به عنوان بهترين ها انتخاب کرده اند.
از اين فهرست، ده آلبوم برتر در ادامه اين مطلب معرفی شده اند. معرفی کوتاهی که در اين مطلب می خوانيد نيز، ترجمه فارسی همان نوشته ای است که مجله «رولينگ استون»، منتشر کرده است:


اول : Kala (ام آی ای)
دومين آلبوم موسيقی گروه هيپ - هاپ «ام. آی. ای - M.I.A» يکی از پرفروش ترين آلبوم های معروف بين المللی بود که هيچ کس در طول سال موفق نشد خود را به پای آن برساند.
ترانه های اين خواننده رپ بريتانيايی سريلانکايی تبار، با حساسيتی که تنها در هيپ هاپ زبان های بومی گروه های «جانگل برادرز» و «د لا سول» ريشه دارد، در سراسر جهان منتشر شده است.
خشم سياسی ای که در ترانه های اين آلبوم حس می شود به کارهای گروه «پابليک انمی» نيز بی شباهت نيست.
در ترانه های آلبوم «کالا - Kala» از موسيقی معابد سريلانکا، موسيقی ديسکوی باليوود و کارهايی مشابه آثار گروه های «پيکسيز»، «نيو اوردر» و «کلش» الهام گرفته شده است. اين آلبوم گاه حتی آثار قديمی گروه «يو تو» را درذهن زنده می کند.
ام . آی. ای در اشعار خود به مناطق جنگ زده سراسر جهان سفر می کند و از دموکراسی جهان سوم و «جابجايی مردم و تغيير نقشه کشورهای مردمی که تا به حال نقشه جهان را در زندگی خود نديده اند» سخن می گويد.
با اين حال او همچنان يک هنرمند دمدمی مزاج با ذهنی خلافکار و عشقی اصيل نسبت به سبک «راک اند رول» باقی می ماند.
آيا نماد صدای ماشين صندوق پولی که در يکی از آهنگهای او شنيده می شود از ترانه «مانی» گروه پينک فلويد اقتباس شده است؟ هرچه باشد خيلی جالب است!


دوم: جادو (بروس اسپرينگستين)
آلبوم «جادو - Magic» آلبومی است که بروس اسپرينگستين - Bruce Springsteen - طی پنج سال گذشته بر روی آن کار می کرده است.
اين آلبوم پس از آلبوم «صعود - The Rising» که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد، مجموعه ای از قوی ترين و جدی ترين آثار اوست که بروس در آنها تلاش می کند، سبک تاريک و غم آلود دو آلبوم ماندگار جوانی اش را تکرار کند؛ سبکی که با جزئيات در آلبوم های «تاريکی بر لبه شهر» و «نبراسکا» در سال های پايانی دهه هفتاد و ابتدای دهه هشتاد منتشر شده اند.
بروس اسپرينگستين همچنان در اشعار خود به چهره ها و شخصيت های گوناگون جامعه اطراقش می پردازد.
وی پيش از اين نيز تصوير چنين شخصيت هايی را در ترانه هايش خلق کرده است، مانند يک سرباز قديمی آمريکايی، در ترانه «متولد آمريکا»، و يا مراسم خاکسپاری فردی در کنار آتش، در ترانه «جيپسی بايکر» و يا يک مامور پليس تنها در جاده نيوجرزی پايک، در ترانه «نظامی کشوری».


سوم: گنگسترهای آمريکايی (جی – زی)
«جی زی – Jay-Z»، ستاره آمريکايی هيپ – هاپ از سال ۲۰۰۱ که آلبوم «The Bluprint» را به بازار داد، ديگر آنقدرها توفانی به چشم نيامده و در آلبوم تازه اش به نام «گنگسترهای آمريکايی - American Gangster» گرفتار فانتزی های فانک دهه هفتادی است.
جی- زی با استفاده ازنمادهايی که از هنرمندانی نظير «ماروين گی» و «کرتيس می فيلد» درآهنگ های اين آلبوم وام گرفته، موفق به ايجاد تلفيقی تلخ و شيرين شده است که فرهنگ خيابانی نسل های پيشين را زنده می کند.


چهارم: کتاب مقدس نئون (آرکيد فاير – Arcade Fire)
اقيانوسی از صدا که ترانه هايی را درباره مذهب افسارگسيخته، آب و هوای مغشوش، حريم خصوصی محاصره شده و ديگر لحظات ناگوار زندگی شکل می دهند..
اين گروه موسيقی هفت نفره، با سبک متناوب خود خاطراتی از دوران اوج شهرت گروه «يوتو» و «بروس اسپرينگستين»، همانند حالت های شخصی گروه پانک راک «کيور – Cure» را زنده می کند، که به گونه ای بسيار طبيعی اجرا می شوند.


پنجم: فراغت از تحصيل (کانيه وست)
آلبوم «فراغت از تحصيل – Graduation» به اندازه دو آلبوم نخست کانيه وست که درزمان خود دنيای موسيقی هيپ هاپ را متحول کرد و مرزهای اين سبک را گسترده تر کرد، مطرح نشد.
اين آلبوم نسبت به ديگر آلبوم های سال، بيشتر تحت تاثير ميکس های خودآزمايانه و ژست های مخصوص اصطلاحا پولداری بوده است.
در اين آلبوم از نمادهای پانک، جی - زی و ريتم های جذاب استفاده شده و بازتاب شکايتی که عموما نسبت به رفتار مغرورانه کانيه می شود به وضوح قابل لمس است.


ششم: در رنگين کمان (ريديو هد)
دزدی بزرگ سال ۲۰۰۷. بسياری از مردم حتی حاضر نشدند به اندازه قيمت يک ليتر بنزين برای اين آلبوم که پيشاپيش در سال ۲۰۰۶ گل کرده بود، پول بدهند.
اين آلبوم در سال ۲۰۰۶ و در زمانی به چشم همه منتقدان آمد که گروه رديو هد قطعاتی از آن را در کنسرتی اجرا کرد: صدای شورشی در ترانه «دزدان جنازه - Bodysnatchers» و صدای وهم انگيز نتهای پيانويی که تام يورک می نوازد، به اتفاق صدای پراحساس پرکاشن.
از سال ۱۹۹۷ ميلادی که رديوهد سومين آلبومش را با نام «OK Computer» به بازار داد، اين گروه بريتانيايی هيچ گاه تا اين اندازه به صدای خشمگين، ناراضی و تهاجمی راک نزديک نشده بود
کم نيستند منتقدانی که معتقدند حق آلبوم «در رنگين کمان – In Rainbow» اين است که هر چه زودتر با قيمت واقعی و بر روی سی دی به بازار بيايد.


هفتم: صدای نقره (LCD Soundsystem)
اين آلبوم از آن آلبوم هايی است که هر هفته يکی از ترانه هايش به ترانه محبوب شما بدل می شود!
از ترانه پانک فانک «واپس خوردهای آمريکای شمالی - North American Scum» که شايد بتوان آن را هجو سياسی ناميد تا ترانه «يک شخص عالی – Someone Great» که سوگواری برای يک رابطه مرده است و صادقانه به گروه بريتانيايی «The Human League» تقديم شده است.
يا ترانه «همه رفقای من – All My Friends» که در آن تلفيق پيانو و گيتار و سينتی سايزر، اثری حماسی شبيه ترانه «قهرمانان» ديويد بويی را به ياد می آورد.
با وجود اينکه جيمز مورفی از گروه LCD Soundsystem هميشه از استعداد خاصی در استوديو برخوردار بوده، اما حتی بزرگترين طرفداراش نيز تصور نمی کردند بتواند روزی چنين کار خارق العاده ای را خلق کند.


هشتم: زير نور سياه (رايلو کايلی)
يک آلبوم درجه يک پاپ راک از گروه رايلو کايلی Rilo Kiley که قبلا به عنوان يک گروه ايندی راک شناخته می شد.
آلبومی که در آن جنی لوئيز، خواننده گروه، چون يک قمری فريبا، عاشقانه می خواند و گروه همسرايان، به زيبايی اساس کار را جلا می دهند و ريتم های رقص آور در آن ديده می شوند.
اما در آلبومی که چهار ترانه آن به روابط پرخطر جنسی اختصاص دارد، اشعار جنی لوئيز، تاريک هستند و غم انگيز.
نتيجه نهايی اين آلبوم نشان می دهد که اين جوان های با استعداد، با اعتماد به نفس تمام و بدون آنکه خود را در مقابل شنوندگان خود سبک کنند، با موفقيت به سوی جلب گروه عظيم تری از شنوندگان حرکت می کنند، راهی که در آن موفق بوده اند.


نهم: موج نو (اگيسنت می – Against Me)
اين پانک های فلوريدايی تبار درآغاز انتشار اين آلبوم، برروی حس عصبانيتی سرمايه گذاری کردند که از ابتدا بخاطر آن شناخته شده بودند.
آنها با شهامت و با به کار بردن نت های ناهنجار و پر سرو صدا ولی منسجم، آلبومی موفق تهيه کرده اند.
با وجود آنکه طرفداران آنها تصور می کردند قراردادی که گروه با کمپانی صفحه پرکنی بسته است، آنها را محدود کرده و از راه اصلی موسيقی شان خارج خواهد ساخت، آنها ثابت کردند که می توان کماکان موفق بود.


دهم: گا گا گا گا گا (اسپون - Spoon)
گروه اسپون را بتوان به معنای واقعی کلمه، يک گروه ايندی محسوب کرد.
اين گروه با يک کمپانی صفحه پرکنی مستقل کار می کند و به خوبی با بی توجهی و رفتار خشک و سرد کمپانی های بزرگ صفحه پر کنی آشناست.
اما آهنگ پاپ اصطلاحا کثيف «گا گا گا گا گا – Ga Ga Ga Ga Ga» با افتخار ترانه ای تبليغاتی محسوب می شود.
برت دانيل، خواننده و گيتاريست اين گروه عليرغم تاثيراتی که از آثار گروه بيتلز گرفته است، در ترانه های اين آلبوم از گيتار فلامنکو و مارياچی برس نيز استفاده می کند.
با وجود اينکه اسپون يک گروه موسيقی تگزاسی است، اما آثار آن بيشتر به موسيقی دهه هشتاد گروه های بريتانيايی شباهت دارد.

نویسنده: امير | ارسال در |

زندگی نامه پیر امیدیار Pierre Omidyar ثروتمندترین ایرانی اصل و صاحب بزرگترین حراجی آنلاین جهان

   

 

         

   

 

   

کجا بدنيا آمدي؟ 

     

من در فرانسه شهر پاريس به دنيا آمدم. تا 6 سالگي آنجا زندگي مي‌کردم. در همان سال‌ها به مدرسه 2زبانه‌اي مي‌رفتم و انگليسي را آنجا ياد گرفتم. 6 ساله بودم که به امريکا رفتيم به واشنگتن دي.سي. براي تحصيل در کالج به کاليفرنيا رفتم. طولاني‌ترين زماني که من در يک جا ماندگار شدم، همين دوران کالجم بود که 4 سال طول کشيد: چون خانواده ما هر دو سه سال جايشان را عوض مي‌کردند.

 

 

 

 

 

دوران کودکيت چطوري بود؟ 

     

من واقعاً به وسايل الکترونيک علاقه داشتم، به دستگاه‌هاي الکترونيک کوچک مانند ماشين حساب. اين وسايل مرا هميشه مجذوب خودشان مي‌کردند و هميشه مايل بودم که آنها را بشکنم و قطعاتشان را جدا کنم و بکوشم که آنها را دوباره سرهم کنم و تعميرشان کنم، کاري که البته هيچ‌وقت نتوانستم انجام بدهم!

 

 

 

دانش‌آموز خوبي بودي؟ 

     

نه، دانش‌آموز خوبي نبودم. از آنهايي بودم که اصلاً درس نمي‌خوانند.

   

 

 

گفتي به وسايل الکترونيک علاقه داشتي، علاقه‌ات را به رايانه کي کشف کردي؟ 

     

من هميشه سرگرم وسايل الکترونيکي بودم و فکر کنم اولين بار که رايانه ديدم، سوم دبستان بودم. از آن رايانه‌هاي اوليه بود، يک Radio Shack TRS-80 به 4کيلو بايت حافظه. فکر کنم يک حافظه اضافي 4 يا 8 کيلو بايت هم داشت که اندازه يک ميز بود! من برنامه‌نويسي با يبسيک را با همين رايانه ياد گرفتم به‌طور معمول از کلاس‌هاي ورزش مي‌زدم و يواشکي ميرفتم به اتاق رايانه و با آن بازي مي‌کردم.

 

 

 

گويا، اولين کار برنامه‌نويسي حرفه‌اي‌ات در دبيرستان اتفاق افتاد. آن موقع در ذهنت بود که علم رايانه: Computer Science (رشته تحصيلي اميديار در دانشگاه) همان چيزي است که تو مي‌خواهي؟ 

   

 

 

 

من هميشه دوست داشتم با رايانه مشغول بشوم. نوع شغل انتخابي من اين بود که مي‌خواستم يک مهندس رايانه باشم. دلم ميخواست نرم‌افزار و سخت‌افزار را کشف کنم و آنها را با هم ترکيب کنم تا درباره رايانه‌ها چيزي ياد بگيرم. وقتي در دانشگاه Tufts به کالج رفتم، قبول کردند به مدرسه مهندسي بروم تا دوره مهندسي برق و رايانه را بگذرانم. من همان ترم اول يا شايد هم ترم دوم سريع فهميدم که دوره مهندسي کمي برايم سخت است. مثلاً براي دانشجوهاي مهندسي لازم بود که به‌طور حتم درس شيمي را بگذرانند: ولي من هيچ علاقه‌اي به شيمي نداشتم. من خودم را کشتم تا از شيمي سر در بياورم و براي امتحان حسابي درس خواندم؛ ولي نتيجه‌اش تقريباً هيچ بود. يادم هست که براي ميان ترم اين‌قدر زياد درس خواندم که تا پيش از آن براي هيچ درسي اين کار را نکرده بودم؛ اما نمره‌ام از 100، 30 شد. آنجا بود که به خودم گفتم: ميداني، اين کاري که تو داري ميکني خيلي مضحک است. براي همين از کالج مهندسي بيرون آمدم و رشته علم رايانه را دنبال کردم.

     

از دوران کالج چه چيزهاي ديگري برايت مانده است؟ 

     

وقتي در کالج بودم، خودم ياد گرفتم که چطور براي رايانه‌هاي مکينتاش برنامه‌نويسي کنم؛ البته کاملاً خودم ياد نگرفتم. يک کلاس برنامه‌نويسيC به اسم «ساختار داده‌ها» داشتيم که آنجا ياد گرفتم چطوربه زبان C برنامه بنويسم. يک پروفسور خيلي فوق‌العاده داشتيم که از بهترين استادانم بود. من از اين قابليت (نوشتن برنامه به زبان C) استفاده کردم تا خودم ياد بگيرم چطور ميشود براي رايانه‌هاي مکينتاش برنامه نوشت. هر چيزي درباره آن ياد ميگرفتم، خيلي هيجان‌انگيز بود. کار حرفه‌اي‌ام را هم پس از کالج شروع کردم؛ البته. در عمل يک سال پيش از فارغ‌التحصيلي، يک کار تابستاني در شرکت نرم‌افزاري در کاليفرنيا پيدا کردم که براي شرکت مکينتاش کار مي‌کرد.

 

 

 

آن لحظه که اين کار را گرفتي، حواست بود که زندگي‌ات به چه سمتي ميرود؟ 

     

نه، هرگز. من فقط داشتم چيزي را که از آن لذت مي‌بردم، دنبال مي‌کردم. منظورم اين است که حسم را دنبال مي‌کردم. قابليت نوشتن نرم‌افزارهايي که فايده‌اي داشته باشند يا روي آدم‌هايي که از آنها استفاده مي‌کنند، تأثير بگذارند، به من انگيزه مي‌داد و من را به جلو مي‌برد. براي همين من از نرم‌افزارهايي که به درد بازار مصرف مردم مي‌خورد و اين فکر که قادر باشي يک کار خوب انجام بدهي، انگيزه مي‌گرفتم. مانند بيشتر برنامه‌نويس‌ها ابن به خاطر علاقه و اشتياق شديد بود تا چيز ديگر. براي همين مانند خيلي‌هاي ديگر که اين حرف را زده‌اند، کاري که من مي‌کردم واقعاً کار نبود، مانند اين بود که دارم تفريح مي‌کنم.

 

 

   

احساسي که از آن ميگويي، احساس چه چيزي بود؟ 

     

پيچيده است. من اشتياق و علاقه شديدي دارم براي حل مسائلي که فکر مي‌کنم مي‌توانم آنها را با راه جديدي حل کنم. منظورم اين است که انجام يک کار جديد به ما آدم‌ها حس غرور مي‌دهد. براي من مسائلي جذاب بود که به نظرم مي‌رسيد بسادگي قابل حل است. منظورم مسائل مشکل نيست. از آن مساله‌ها که فيزيک‌‌دان‌ها دنبال حل آن هستند. منظورم مسائل ساده‌اي است که هيچ کس خودش را براي حل آنها به دردسر نمي‌اندازد، چون فکر مي‌کنند حلشان غيرممکن است. ايده eBay هم اين‌جوري بود. فکر من فقط کمک به آدم‌هايي بود که مي‌خواستند با همديگر در اينترنت دادو ستد کنند. مردم فکر مي‌کردند اين کار غيرممکن است. آنها مي‌گفتند آخر چطور ميتوانند از طريق اينترنت به همديگر اعتماد کنند؟ (حواستان باشد داريم از سال 1995 حرف ميزنيم.) چطور مي‌توانند همديگر را بشناسند؟ ولي من فکر مي‌کردم تصورات مردم احمقانه است، چون آدم‌ها اساساً خوب و درستکار هستند. اين فکر خيلي مرا تحريک کرد. هي، من بايد اين کار را سريع انجام بدهم. من بايد به مردم نشان بدهم که فکرشان درست نيست. بايد بروم جلو تا ببينم چه مي‌شود.

 

 

 

يعني همان‌طور که جاهاي ديگر خوانده‌‌ايم، ايده اصلي eBay اتفاقي به ذهنت رسيد؟ 

     

موفقيت تجاري eBay بله، به‌طور کامل اتفاقي بود؛ ولي داستان تولد اين ايده را رسانه‌ها بال و پر دادند و در آن زياده‌گويي کردند.

   

 

 

منظورت همان داستان آب‌نبات با مارکPez است؟ (مدت‌ها اين داستان بر سر زبان‌ها افتاده بود که اميديار، eBay را به خاطر کمک به نامزدش راه انداخته است. آخر همسر اميديار علاقه زيادي به جمع کردن انواع مختلف آب‌نبات‌هاي Pez دارد. مي‌گفتند اميديار اين سايت را راه انداخت تا همسرش (نامزدش در آن زمان) با استفاده از اينترنت راحت بتواند بقيه کلکسيونرهاي Pez را پيدا کند و با آنها معامله کند.)

   

 

 

بله. همسرم (که در آن زمان نامزد بوديم) هر وقت اين داستان را مي‌‌شنود چشمانش گشاد مي‌شود و مي‌گويد: به آنها بگو من مشاور کارهاي مديريتي هستم. به آنها بگو من در بيولوژي مولکولي تخصص دارم. من فقط کلکسيونر آب‌نبات‌هاي Pez نيستم. اين قضيه آب‌نبات‌ها در الهام اين ايده به من نقش داشت؛ ولي با صراحت مي‌گويم نقشش خيلي کم بود. براي من اين کار يک تجربه بود. همان‌طور که گفتم من مي‌خواستم يک بازار کارآمد بسازم که تک تک آدم‌ها بتوانند از شرکت در آن سود ببرند. به خودم گفتم: اينترنت و وب براي اين فکر نقص ندارد. اين تجربه را ابتدا به عنوان سرگرمي شروع کردم و کار روزانه‌ام را هم داشتم. در 6 ماه سودي نصيب ما ميشد که هزينه‌هايمان را جواب مي‌داد طي 9 ماه به سودي رسيديم که بيشتر از حقوق شغل روزانه‌ام بود. اينجا بود که فهميديم با يک تجارت درست و حسابي طرف هستيم و بايد کاري برايش بکنيم و کار اصلي از آن زمان شروع شد.

       

نویسنده: امير | ارسال در |

 

 

نویسنده: امير | ارسال در |

"اسكار پترسون" كه استعداد پيش ‌از ‌موقع، انگشتان چابك و نبوغ موسيقي‌اش او را به يكي از بزرگ‌ترين نوازندگان جاز در جهان تبديل كرده بود، روز گذشته در سن 82 سالگي درگذشت. 

"اسكار پترسون" روز گذشته در خانه‌اش در تورنتو كانادا و در حاليكه همسر و دخترش در آخرين لحظات حيات كنار او بودند، به علت نارسايي كليوي چشم از جهان فروبست.

"پترسون" طي پنج دهه فعاليت پرثمر در عرصه موسيقي،‌ با جمعي از بزرگان دنياي جاز از جمله "الا فيتزجرالد"، "كونت باسي" و "ديزي گيلسپي" همراه بود. او همچنين به‌خاطر برگزاري تورهاي موسيقي در كنار "راي براون" و "هرب اليس" در دهه 50 شهرت يافت.

آسوشيتدپرس گزارش داد، "نيكولاس ساركوزي"، رييس جمهور فرانسه با ابراز تأسف نسبت به درگذشت پترسون اعلام كرده است: يكي از چراغ‌هاي درخشان دنياي جاز براي هميشه خاموش شد. او در فرانسه حضور زيادي داشت و مردم سبك خارق‌العاده‌ي او را مي‌پرستيدند.

"پترسون" كه اصليتي كانادايي داشت، در كارنامه افتخارات‌اش تمامي جوايز معتبر كانادا را دارد و در سال 1997 جايزه يك عمر دستاورد هنري را از آكادمي گرمي دريافت كرد.

"هربي هان‌كاك"، نوازنده‌ي افسانه‌يي جاز، "كويينسي جونز"،‌ "ماريان مك پارتلند"، "بيلي تيلور"، "الدار جانگيروف" و ديگر بزرگان عرصه‌ جاز در جهان نسبت به مرگ پترسون ابراز تأسف كردند.
او روز پنجم اوت 1925 در منطقه فقيرنشين مونترال متولد شد و با وجود آنكه در سال 1993 دچار سكته‌ مغزي شد و كارآيي دست چپ خود را تقريبا از دست داد، اما از دنياي موسيقي كنار نرفت.

نویسنده: امير | ارسال در |

 

اين يكي از ايده‌هايي است كه من سعي مي‌كنم كه به آن برسم و به نظرم در اين زمينه بازيگري مثل ?آنجلينا جولي? مي‌تواند مورد مناسبي براي ايفاي نقش در فيلم بعدي من باشد.

 

?بهمن قبادي? گفت: فيلم آينده من، يك فيلم انگليسي -كردي است و به نظرم بازيگري مثل ?آنجلينا جولي? مي‌تواند بازيگر مناسبي براي ايفاي نقش اصلي آن با حال و هواي بومي باشد.

 

?بهمن قبادي? در مصاحبه جديدي كه با روزنامه نيويورك تايمز داشت، در مورد مشكلات فيلمسازي در كشور عراق اظهار داشت: گردهم آوردن عوامل يك گروه توليد در عراق مشكل است. در كردستان عراق فيلمنامه‌نويس حرفه‌اي يا دستيار خوبي وجود ندارد و تو بايد خودت همه‌ كارها را به تنهايي انجام دهي.

 

وي افزود: من گاهي براي يافتن بازيگر مجبورم كه حتي به روستاهاي دور افتاده بروم و متقاعد ساختن آنها براي اينكه اصلا سينما چيست، حقيقتا كار مشكلي است.

 

?قبادي? درباره اينكه چرا اكثر فيلم‌هايش را مناطق مرزي ميان ايران عراق و يا عراق و تركيه ساخته است، گفت: من در بانه متولد شده‌ام و اين شهر نزديكترين شهر مرزي ايران به عراق است كه بسيار هم منطقه خطرناكي است و در زمان جنگ قربانيان زيادي داد. جالب آن كه در آن زمان، روستايي كه من به مدت سه ماه به آن فرار كردم، همان مكاني بود كه بعدها فيلم ?زماني براي مستي اسب‌ها? را ساختم.

 

وي افزود: من از همان كودكي معناي مرز را ياد گرفتيم. من با حال و هواي مرز به خوبي آشنا هستم.

 

هم‌اكنون قريب به 40 ميليون كرد در چهار يا پنج كشور ساكن هستند، حتي تعدادي نيز در روسيه و اروپا زندگي مي‌كنند كه همگي با مرز از هم جدا شده‌اند. بسياري از اعضاي خانواده من در كردستان عراق زندگي مي‌كنند و من بايد ماه‌ها و يا حتي يك سال منتظر بمانم تا بتوانم به ديدن آنها بروم.
وي در ادامه در جواب به اين سؤال كه چرا موسيقي تا به اين اندازه براي او در فيلم‌هايش مهم است تا جايي كه دو تا از شخصيت‌‌هاي اصلي فيلمش را موسيقدان بوده‌اند، گفت: من هيچگاه نمي‌خواستم فيلمساز شوم، بلكه هميشه آرزو داشتم كه يك موسيقيدان شوم، من عاشق موسيقي هستم، تا آنجا كه با موسيقي فيلم مي‌سازم، غذا مي‌خورم، مي‌خوابم و حتي فكر مي‌كنم. موسيقي مرا به سرزمين روياها مي‌برد و سطح خلاقيت مرا بالا مي‌برد، من مي‌توانم با موسيقي به سرزمين‌هاي دور سفر كنم و آن وقت است كه داستان و يا سوژه‌اي به ذهن من مي‌رسد كه بعد من آن را ثبت مي‌كنم.

 

اين كارگردان ايراني در ادامه درباره اينكه چرا در همه فيلم‌هايش به جزء ?نيوه‌مانگ? از نابازيگر استفاده كرده است گفت:من با بازيگران حرفه‌اي كار كرده‌ام و تجربه بسيار خوب بوده است ولي كار با بازيگران غير حرفه‌اي از پيچيدگي كمتري برخوردار است و در كل بسيار راحت‌تر است.
وي افزود: البته بايد بگويم كه من در آينده نيز با بازيگران حرفه‌اي كار خواهم كرد و هم‌اكنون در حال جستجو براي يافتن بازيگر آمريكايي مناسب براي فيلم بعدي‌ام هستم، يك بازيگر زن كه با من كار كند.

 

وي گفت: در نظر دارم كه يك فيلم انگليسي -كردي بسازم و دليلم براي اين كار اين است كه چنين‌ فيلمي مي‌تواند در سطح وسيع‌تري، در كشورهاي بيشتري، ديده شود و بالطبع درآمد، بيشتري به دست آورد، زيرا فيلم‌هاي مستقل اصولا فيلم‌هاي فقيري هستند، قربانياني هستند كه به راحتي نمي‌توانند راه خود را پيدا كنند.

 

وي گفت: در نظر دارم تا در پروژه بعدي‌ام از ستاره‌ها استفاده كنم كه البته به نظر من اگر بتوانم كاري كنم كه آنها در قالب‌هاي شخصيتي بومي قرار بگيرند، به آنچه مي‌خواهم مي‌رسم.

 

قبادي در پايان اظهار داشت: اين يكي از ايده‌هايي است كه من سعي مي‌كنم كه به آن برسم و به نظرم در اين زمينه بازيگري مثل ?آنجلينا جولي? مي‌تواند مورد مناسبي براي ايفاي نقش در فيلم بعدي من باشد.

نویسنده: امير | ارسال در |

 

باسلام
رفتن و بازديد از ژوراسيك پارك براي هرشخصي و در هر سني جذاب ميباشد اما شايد آن روز نزديك باشه كه براي بازديد از اين پارك مجبور نباشيد به هاليوود آمريكا سفر كنيد چون در كنار كشور ما در شهر دبي اين پارك داره ساخته ميشه!
ساخت پارك ژوراسيك با هزينه 1/1 ميليارد دلار در دبي كليد خورد.
اين پارك در زميني به وسعت 46كيلومتر مربع(500000 فوت مربع)ساخته ميشود ، پارك جديد با جاذبه هاي فراوانش قابليت تبديل شدن به يك ستاره بزرگ همانند لاس وگاس در منطقه را دارا ميباشد. دايناسورهاي اين پارك بيش از 40 نوع و ويژگي متحرك بودن را دارا ميباشند.
مدير عامل اين پارك (Mustafa Galadari ) در مورد اين پارك قول داده كه اساس اين پارك بر واقع بيني و وحشت ميباشد و تمامي موارد بصورت دقيق و علمي است.
راهنماي فني اين پارك Jack Horner مي گويد هدف از ايجاد اين پارك استفاده از فن آوري پيشرفته براي عبور دادن بازديدكنندگان از دنياي شگرف و بردن آنها به زمان تولد خلقت كوه ها و اقيانوسها و
رفتن به دوره دايناسورهاست.

نویسنده: امير | ارسال در |

انتشار خبر نوزاد 7 ماهه 20 كيلويي تهراني كه مورد توجه بسياري از مخاطبان رسانه‌ها قرار گرفت، خبرنگار اجتماعي فارس و تيم تصويربرداري اين رسانه را واداشت تا به سراغ اين نوزاد چاق ايراني بروند.
پدر مهرشاد مي‌گويد: مهرشاد وقتي به دنيا آمد 3 كيلوگرم وزن داشت و طبيعي بود تا حدود سه ماهگي چون خيلي شيطنت مي‌كرد، خيلي متوجه چاقي او نشديم اما بعد از آن متوجه شديم كه مهرشاد خيلي چاق است، هر ماه 2 تا 4 كيلو به وزنش اضافه مي‌شد و تقريباً هر ساعت يا هر 45 دقيقه شير مي‌خورد.
به گفته او،‌ مهرشاد تقريباً 5 ماهه بود كه او را پيش پزشك برديم، آزمايش‌هاي مختلف هيچ بيماري را نشان نداد، البته بعد از مدتي او را پيش متخصص غدد برديم كه آزمايشي نوشته كه در ايران انجام نمي‌شود و منتظر جواب آن از دوبي هستيم، اما به تجويز پزشك، تلاش كرديم با سرگرم كردنش، فاصله زمان شير خوردنش را بيشتر كنيم تا كم‌تر بخورد به همين خاطر در يك ماه گذشته وزنش ثابت مانده است.
مادر مهرشاد مي‌گويد: نگهداري مهرشاد واقعاً خيلي سخت است، 6 يا 7 نفر بايد باشند تا از مهرشاد نگهداري كنند، براي شستن مهرشاد سه نفر بايد همكاري كنند، خود من از بس كه مهرشاد را بغل كردم، كمردرد گرفته‌ام، نگهداري او مثل ورزش است و من در چند ماه گذشته 20 كيلو لاغر شده‌ام.
پدر و مادر مهرشاد مي‌گويند: هر جا كه او را مي‌بريم مورد توجه‌ مردم قرار مي‌گيرد و همه مي‌خواهند مهرشاد را بغل كنند و از او فيلم و عكس بگيرند.
علي رباني، متخصص اطفال و پزشك معالج مهرشاد مي‌گويد: تاكنون آزمايش‌هاي مختلف هيچ بيماري خاصي را براي مهرشاد نشان نداده است اما به هر حال چاقي او مرضي است و بايد تحت كنترل باشد، احتمالاً ژن چاقي دارد و زياد مي‌خورد به همين علت به او رژيم غذايي داده‌ايم.
به گفته رباني، بر اساس شاخص‌هاي جهاني حداكثر وزن يك كودك پسر 7 ماهه 10 كيلوگرم است
كل تصويرها رو در ادامه متن حتما ببينيد

نویسنده: امير | ارسال در | | ادامه مطلب

همكار ()
ساعتی برای شمارش سالها ()
غم خونه ()
میز هوشمند سه بعدی سفارش غذا ()
ابزاري آسان براي تبديل فرمت هاي مختلف ويدئويي ()
ترور جسي جيمز توسط رابرت فورد تر ()
خاطرات پرستار بچه ()
VSO Software BlindWrite v6.0.6.39-TE ()
رنگ بارون ()
تصوير از شما قرار دادن از ما ()